Kontrowersyjny Carlos Castaneda

iStock_000002908462XSmall

Carlos Castaneda był znanym amerykańskim antropologiem (zmarł 27 kwietnia 1998 roku), to autor budzących wiele kontrowersji serii książek, w których opisywał szamanizm występujący wśród Indian z Meksyku. Castaneda po raz pierwszy spotkał szamana o imieniu don Juan Matus z plemienia Yaquid w 1960 roku. To on stał się dla niego mocną inspiracją.

Autor wielu książek na temat szamana stwierdził, że odziedziczył po nim pozycję naguala. Używał tego terminu jako określenie czegoś co jest niepoznawalne, nieznane, ale i niemożliwe do poznania. Dla grupy, którą przewodził szaman był kimś kto był niejako połączeniem z tym co dla nich nie było możliwe do poznania. Nagual w języku antropologów jest czarownikiem, szamanem, który może przeistaczać się w różne kształty, formy zwierzęce.

Książki pisarza zawierają liczne opisy paranormalnych, wręcz magicznych doświadczeń. Castaneda zawarł w nich kilkanaście technik psychologicznych, tolteckich rytuałów magicznych, szamanizm oraz doświadczenia z psychodelikami, na przykład takimi jak pejotl. Książki zostały przetłumaczone na 17 języków, w tym na język polski.

Jego dorobek to dwanaście książek i kilkanaście prac akademickich, które szczegółowo opisują doświadczenia, jakie nabył przebywając wśród Indian Yaqui, którzy zamieszkują środkowy Meksyk. Pierwsze z nich napisał gdy był jeszcze studentem antropologii w UCLA, to: „Nauki Don Juana”, „Odrębna Rzeczywistość” i „Podróż do Ixtlan”. Wszystkie są dziennikami i przedstawiają badania dotyczące osoby szamana o imieniu don Juan Matus. To za te prace Castaneda otrzymał tytuł zarówno magistra jak i doktora. Jego prace spotkały się jednak z falą krytyki szczególnie w środowisku akademickim, a jego teoria została uznana za wielce podejrzaną. Mocno różniła się od tradycyjnej antropologicznej pracy w terenie.

Szczególne kontrowersje uczonych budziły opisy roślin psychodelicznych, które miały niejako pomagać w osiągnięciu odmiennych stanów świadomości. Dotyczyło to przede wszystkim silnych, występujących tam ziół, takich jak pejotl czy datura. W swojej trzeciej książce antropolog wspomina, że szaman zwany don Juanem dawał mu te rośliny, aby mógł poznać nowe doświadczenia, odmienne od tych, które były jego udziałem w życiu codziennym. Po jakimś czasie Castaneda zaprzeczył, że używał takich środków. Mogły one bowiem (jak sam twierdził) uszkodzić świetlistą kulę czyli ciało energetyczne lub ciało fizyczne. Pisarz zmarł 27 kwietnia 1998 roku w Los Angeles na raka wątroby. 

Comments are closed.